The fruit of the Spirit
Kapakumbabaan
Ang kapakumbabaan ay hindi kahinaan kundi lakas na nasa ilalim ng kontrol ng Diyos, tulad ng isang makapangyarihang kabayo na napahina sa panggagapos. Ang mga mapagpakumbaba ay hindi walang gulugod o mahiyain; sila ay simpleng tumigil sa pakikipaglaban para sa kanilang sariling paraan at natutong sumuko sa Diyos at maging mahinahon sa iba. Ito ay kababaang-loob sa pagkilos, isang kababaang-loob na hindi na kailangang maging una o patunayan ang sarili.
“Meekness, temperance: against such there is no law.”Galatians 5:23
What it is
Ang kapakumbabaan ay isa sa mga pinaka-misunderstood na salita sa Bibliya, kadalasang nalilito sa kahinaan o espiritu ng doormat. Sa katotohanan, inilarawan nito ang lakas na nasa ilalim ng kontrol, malaking lakas na hawak sa isang mahinahong kamay. Ang parehong salita ay maaaring ilarawan ang isang ligaw na hayop na napahina, ang puwersa nito ay hindi nabawasan kundi ngayon ay isinusuko sa isang panginoon. Ang isang mapagpakumbabang tao ay hindi passive; sila ay simpleng hindi pinapagana ng nasugatang pagmamataas o ang pangangailangan na ipagtanggol ang kanilang sarili sa bawat pagkakataon. Ang kapakumbabaan ay yumuyuko sa harap ng Diyos, tinatanggap ang Kanyang kalooban at Kanyang pagsaway nang walang sama ng loob, at tinatrato ang iba ng may lambing na walang kalupitan at pag-assert ng sarili. Maaari itong sumipsip ng insulto nang hindi sumasabog at tumanggap ng pagsaway nang hindi nagagalit, dahil hindi na ito pinamumunuan ng ego. Ito ang mapagpakumbabang kakayahang matuto na nagmamana ng lupa, lakas na natutong lumuhod.
How it grows
Ang kapakumbabaan ay hindi maaaring ipanganak sa pamamagitan ng pagpapanggap na mapagpakumbaba; ang pinilit na kababaang-loob ay simpleng kayabangan sa disguise. Lumalago ito habang tunay mong nakikilala ang Diyos, sapagkat ang pagtingin sa Kanyang kadakilaan ay nagpapaliit sa iyong pinalaking pananaw sa iyong sarili sa isang tapat na bagay. Lumalago ito habang tinatanggap mo ang biyaya, dahil ang pusong alam na ito ay pinatawad ng marami ay tumitigil sa pagtayo sa kanyang mga karapatan. Ang Espiritu ay nagtatrabaho nito sa pamamagitan ng mga pang-araw-araw na pagsuko na nasasaktan ang ego: pagpapabaya sa isang punto, pagtanggap ng pagsaway, pagpili na maglingkod kung saan maaari mong ipilit na paglingkuran. Ang bawat naipagkaloob na laban ay nagpapaluwag sa pagkakahawak ng kayabangan. Hindi ka nagiging mapagpakumbaba sa pamamagitan ng pagdurog sa iyong sarili sa sariling paghamak. Nagiging mapagpakumbaba ka habang lumuhod ka sa harap ng Diyos na napakabuti na ang pagtitiwala sa Kanya ay hindi na tila pagkawala, at ang sarili ay hindi na kailangang ipagtanggol.
How you see it in Jesus
Sinabi ni Jesus tungkol sa Kanyang sarili na Siya ay mapagpakumbaba at mapagpakumbaba sa puso, at mayroon Siyang kapangyarihang patunayan kung gaano kalakas ang kapakumbabaan. Maaari Siyang tumawag ng mga hukbo ng mga anghel, ngunit hinayaan Niyang Siya ay arestuhin, pagtawanan, at ipako sa krus nang walang pagtutol. Siya ay tulad ng isang tupa sa harap ng mga tagapagbuhos, tahimik, hindi dahil Siya ay mahina kundi dahil Siya ay ganap na isinusuko ang Kanyang lakas sa kalooban ng Kanyang Ama. Hinugasan Niya ang mga paa ng mga lalaking iiwan Siya, kinuha ang pinakamababang lugar, at hindi naghangad ng karangalan na nararapat sa Kanya. Tinanggap Niya ang tasa ng Ama nang walang reklamo at tiniis ang krus nang walang salita ng sariling depensa. Ang Kanyang napakalaking kapangyarihan ay nasa ilalim ng perpektong kontrol, nakatali sa pagsunod at pag-ibig. Sa Kanya, makikita mo ang kapakumbabaan sa kabuuan: lakas sa mga tuhod, kadakilaan na kontento sa paglilingkod.
Questions people ask
Ano ang pagkakaiba ng kapakumbabaan at kahinaan?
Ang kahinaan ay kakulangan ng lakas; ang kapakumbabaan ay lakas na nasa ilalim ng kontrol. Ang isang mahina na tao ay hindi makapagpabalik, habang ang isang mapagpakumbabang tao ay maaaring, ngunit pinipili na hindi, isinusuko ang kanilang kapangyarihan sa Diyos sa halip na sa kanilang sariling kayabangan. Ang imaheng nasa likod ng salita ay isang malakas na hayop na napahina, ang puwersa nito ay buo ngunit nakatali. Si Jesus, na maaaring tumawag ng mga anghel ngunit tahimik na nagpunta sa krus, ay nagpapakita na ang kapakumbabaan ay kabaligtaran ng kahinaan.
Paano naiiba ang kapakumbabaan sa kahinhinan sa bunga ng Espiritu?
Sila ay malapit na magkamag-anak at nag-uugnay sa pagsasanay. Ang kahinhinan, ang naunang salita, ay binibigyang-diin ang kabaitan at mahinahong ugali sa iba. Ang kapakumbabaan ay binibigyang-diin ang kababaang-loob sa harap ng Diyos at ang mapagpakumbabang pagsuko ng iyong sariling mga karapatan at kayabangan. Ang kahinhinan ay higit na kung paano mo tratuhin ang mga tao; ang kapakumbabaan ay higit na ang panloob na postura mula sa kung saan ang paggamot na iyon ay umaagos. Ang isang mapagpakumbabang puso, na hindi na ipinagtatanggol ang sarili, ay natural na nagiging mahinahon sa kung paano nito hinahawakan ang lahat ng nasa paligid nito.