The fruit of the Spirit
Pokora
Pokora to nie słabość, ale siła pod kontrolą Boga, jak potężny koń oswojony do wędzidła. Pokorni nie są bezkręgowi ani bojaźliwi; po prostu przestali walczyć o swoje i nauczyli się poddawać Bogu i być łagodnymi wobec innych. To pokora w działaniu, niskość, która nie potrzebuje być pierwsza ani dowodzić swojej wartości.
“Meekness, temperance: against such there is no law.”Galatians 5:23
What it is
Pokora to jedno z najbardziej niedocenianych słów w Biblii, często mylone ze słabością lub duchem dywanika. W rzeczywistości opisuje moc pod kontrolą, wielką siłę trzymaną w delikatnej dłoni. To samo słowo mogłoby opisać dzikie zwierzę oswojone, którego siła nie została osłabiona, ale teraz poddana mistrzowi. Pokorna osoba nie jest pasywna; po prostu nie jest kierowana przez zranioną dumę ani potrzebę obrony siebie na każdym kroku. Pokora kłania się nisko przed Bogiem, akceptując Jego wolę i Jego korektę bez urazy, i traktuje innych z łagodnością wolną od surowości i asertywności. Może wchłonąć zniewagę bez wybuchania i przyjąć upomnienie bez oburzenia, ponieważ nie jest już rządzona przez ego. To jest pokorna uczciwość, która dziedziczy ziemię, siła, która nauczyła się klękać.
How it grows
Pokora nie może być wyprodukowana przez udawanie, że jest się pokornym; wymuszona niskość to tylko duma w przebraniu. Rośnie, gdy naprawdę poznajesz Boga, ponieważ dostrzeganie Jego wielkości zmniejsza twoje wyolbrzymione postrzeganie siebie do czegoś szczerego. Rośnie, gdy przyjmujesz łaskę, ponieważ serce, które wie, że zostało wiele przebaczone, przestaje stać na swoich prawach. Duch pracuje nad tym poprzez codzienne poddania, które ranią ego: odpuszczenie punktu, przyjęcie korekty, wybór służenia tam, gdzie mogłeś domagać się bycia obsłużonym. Każda odpuszczona bitwa luzuje uchwyt dumy. Nie stajesz się pokorny, miażdżąc siebie z pogardą. Stajesz się pokorny, klękając przed Bogiem tak dobrym, że zaufanie Mu nie wydaje się już stratą, a siebie nie trzeba bronić.
How you see it in Jesus
Jezus powiedział o sobie, że jest pokorny i cichy w sercu, a miał moc, aby udowodnić, jak silna jest pokora. Mógł wezwać legiony aniołów, a jednak pozwolił, aby Go aresztowano, wyszydzano i ukrzyżowano bez odwetu. Był jak baranek przed strzyżeniem, milczący, nie dlatego, że był słaby, ale dlatego, że całkowicie poddał swoją siłę woli Ojca. Umył nogi mężczyzn, którzy Go opuścili, zajął najniższe miejsce i nie chwytał się honoru, który mu się słusznie należał. Przyjął kielich Ojca bez skargi i zniósł krzyż bez słowa obrony. Cała Jego ogromna moc była pod doskonałą kontrolą, ujarzmiona w posłuszeństwie i miłości. W Nim widzisz pokorę w pełni: siłę na kolanach, majestat zadowolony z służby.
Questions people ask
Jaka jest różnica między pokorą a słabością?
Słabość to brak siły; pokora to siła pod kontrolą. Osoba słaba nie może się bronić, podczas gdy pokorna osoba mogłaby, ale wybiera, aby tego nie robić, poddając swoją moc Bogu, a nie własnej dumie. Obraz za tym słowem to silne zwierzę oswojone, którego siła jest nienaruszona, ale ujarzmiona. Jezus, który mógł przywołać anioły, a jednak poszedł cicho na krzyż, pokazuje, że pokora jest całkowitym przeciwieństwem słabości.
Jak pokora różni się od łagodności w owocu Ducha?
Są bliskimi kuzynami i pokrywają się w praktyce. Łagodność, wcześniejsze słowo, podkreśla dobroć i łagodny sposób wobec innych. Pokora podkreśla niskość przed Bogiem i pokorne poddanie swoich praw i dumy. Łagodność to głównie sposób, w jaki traktujesz ludzi; pokora to głównie wewnętrzna postawa, z której wynika to traktowanie. Pokorne serce, które już się nie broni, naturalnie staje się łagodne w tym, jak traktuje wszystkich wokół siebie.