A fear not of God

مترس، مریم

زنی جوان در ناصره، نامزد اما هنوز ازدواج نکرده، در حال گذراندن یک روز عادی است که فرشته جبرئیل در برابر او می‌ایستد و با سلامی آنچنان سنگین او را مضطرب می‌کند که در ذهنش آن را مرور می‌کند. پیش از اینکه چیزی دیگر به او بگوید، پیش از خبری که تمام زندگی‌اش را دگرگون خواهد کرد، نام او را می‌گوید و به او می‌گوید که نترسد.

“And the angel said unto her, Fear not, Mary: for thou hast found favour with God.”Luke 1:30

The moment

ترس مریم لایه‌لایه و بسیار انسانی است. ترس خالص از یک دیدار فرشته‌ای، حضوری از آسمان که به یک آشپزخانه روستایی وارد می‌شود. اما زیر این ترس چیز بیشتری وجود دارد. او یک باکره نامزد است و پیامی که قرار است بیاید او را قبل از ازدواجش باردار خواهد کرد و او را در معرض شرم، رد شدن یوسف و حتی شدت قانون قرار می‌دهد. سلام جبرئیل به او گفته است که او مورد لطف قرار گرفته است و لطف از جانب خدا هرگز به معنای یک زندگی آسان نبوده است. انتخاب شدن به معنای جدا شدن برای چیزی پرهزینه است. ترس واقعی است زیرا همه چیز عادی و امن در مورد آینده‌اش به هدف خدا سپرده می‌شود.

Why we need not fear

جبرئیل او را با دلیل لطفش آرام می‌کند، نه لطفی که او را از سختی‌ها محفوظ نگه دارد، بلکه لطفی که به معنای این است که خدا به او با شادی نگاه کرده و نزدیک شده است. ترس می‌تواند کنار گذاشته شود زیرا کسی که پیامش در برابر او ایستاده است نه علیه او بلکه برای اوست و کودکی که او حمل خواهد کرد، دلیل آن است. او مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و دور انداخته نمی‌شود؛ او به مرکز نجات خدا از جهان دعوت می‌شود. وقتی قادر مطلق می‌گوید که تو مورد لطف او قرار گرفته‌ای، ترس از اینکه مردم چه کارهایی ممکن است انجام دهند، قدرت نهایی خود را از دست می‌دهد، زیرا حکم مهمی که اهمیت دارد، قبلاً به نفع او بیان شده است.