A metaphor of Jesus
Pasterz
Jezus nazywa siebie dobrym pasterzem, a słowo dobre ma wagę, oznaczając prawdziwe, autentyczne w przeciwieństwie do najemnika. Oddziela swoją troskę jednym czynem ponad wszystko: dobry pasterz oddaje swoje życie za owce. To stwierdzenie o posiadaniu, miłości i śmierci.
“I am the good shepherd: the good shepherd giveth his life for the sheep.”John 10:11
The real thing behind it
Judejski pasterz żył ze swoją trzodą, a nie prowadził ich z tyłu. Szł w przód, a owce podążały za jego głosem, głosem, który znały spośród wszystkich innych. Prowadził je o świcie na cienkie pastwiska, znajdował wodę w suchej ziemi i przyprowadzał je z powrotem do zagrody na noc, kamiennego ogrodzenia, gdzie często sam leżał na otwarciu. Praca była niebezpieczna. Pojawiały się wilki, a w poprzednich pokoleniach przychodziły lwy i niedźwiedzie, a złodziej zabijał, aby ukraść. Najemnik mógł uciekać, gdy pojawiał się wilk, ponieważ owce nie były jego. Prawdziwy pasterz stał między trzodą a zagrożeniem, stawiając swoje własne ciało na ich bezpieczeństwo. Laska i kij były narzędziami obrony i ratunku, a nie dekoracją.
What Jesus means by it
Jezus stawia granicę między pasterzem, który posiada, a najemnikiem, który jest tylko opłacany. Najemnik ucieka, ponieważ jego własna skóra ma dla niego większe znaczenie niż trzoda, ale Jezus zostaje. Zna swoje owce po imieniu, nie jako stado, ale jako jednostki, a one znają Jego głos spośród wielu głosów, które wołają. Chce powiedzieć, że Jego troska jest osobista, kosztowna i niezawodna dokładnie w momencie, gdy pojawia się niebezpieczeństwo. Nie prowadzi z bezpiecznej pozycji i nie krzyczy instrukcji. Idzie naprzód w ryzyko. Gdy pojawia się wilk, miara pasterza się ujawnia, a Jego miara to, że nie ucieknie. On celowo oddaje swoje życie, nikt Mu go nie odbiera.
How it reveals Christ
Ten obraz zbiera całą historię Pisma, gdzie Pan jest pasterzem swojego ludu, a przywódcy Izraela byli osądzeni za rozpraszanie trzody. Jezus wchodzi w tę rolę i spełnia ją w sposób, w jaki żaden zwykły pasterz nie mógł: umiera za owce i znowu bierze swoje życie. Na krzyżu pasterz stał się ofiarą, stając w miejscu niebezpieczeństwa, aby trzoda mogła żyć. Nadal zna swoje owce po imieniu, nadal prowadzi przez doliny, gdzie cień jest rzeczywisty, a Jego głos wciąż woła przez hałas. Należeć do Niego to być znanym, bronionym i prowadzonym przez Tego, który już udowodnił, co jest gotów zapłacić.
Questions people ask
jaka jest różnica między dobrym pasterzem a najemnikiem
Pasterz posiada owce, więc ich bezpieczeństwo jest jego własną troską, i zostaje, gdy przychodzi wilk. Najemnik jest tylko opłacany, więc ucieka, ponieważ trzoda nie jest jego, a jego własne życie ma większe znaczenie. Jezus używa tego kontrastu, aby pokazać, że Jego troska jest kosztowna i niezawodna dokładnie tam, gdzie pojawia się niebezpieczeństwo, udowodniona Jego gotowością do umierania.
dlaczego Jezus nazywa siebie dobrym pasterzem
Ponieważ prawdziwy judejski pasterz prowadził z przodu, znał każdą owcę i stał między trzodą a drapieżnikami, ryzykując własne życie. Jezus rości sobie tę samą osobistą, chroniącą, ofiarną troskę, a następnie przewyższa każdego pasterza, faktycznie oddając swoje życie za owce i znowu je biorąc, umierając, aby Jego trzoda mogła żyć.