An I AM saying of Jesus

من تاک حقیقی هستم

هنوز در آن شب آخر، در حال حرکت به سوی باغ، عیسی آخرین گفتار بزرگ خود را گفت. او تصویری از یک تاک و شاخه‌هایش کشید تا به شاگردان بیاموزد که چگونه پس از رفتن او از دیدشان زندگی خواهند کرد. او خود را تاک حقیقی نامید و پدرش را باغبان، و یک چیز را که هر شاخه باید برای باروری انجام دهد، نام برد: در او بماند.

“I am the vine, ye are the branches: He that abideth in me, and I in him, the same bringeth forth much fruit: for without me ye can do nothing.”John 15:5

What Jesus means by it

یک شاخه زندگی خود را ندارد. اگر از تاک جدا شود، پژمرده می‌شود، زیرا هر چیزی که نیاز دارد از ریشه از طریق ساقه جریان می‌یابد. با نامیدن خود به عنوان تاک حقیقی، عیسی می‌گوید که مردم او شاخه‌هایی هستند که به طور کامل به او برای زندگی و باروری وابسته‌اند. او به وضوح می‌گوید: بدون من، شما هیچ کاری نمی‌توانید انجام دهید. میوه در اینجا تغییر واقعی است که یک زندگی متصل تولید می‌کند، عشق و اطاعت و شبیه‌سازی عیسی که نه با تلاش بلکه با ماندن متصل رشد می‌کند. کلمه‌ای که او تکرار می‌کند، «بمانید» است. پدر شاخه‌ها را هرس می‌کند تا میوه بیشتری بیاورند، حتی رشد خوب را برای بهتر شدن کاهش می‌دهد. این تهدید نیست بلکه وعده‌ای از باروری به هر کسی است که خواهد ماند و زندگی خود را از عیسی به جای خودشان بگیرد.

The great I AM behind it

اسرائیل خود به عنوان یک تاک تصویر شده بود، که توسط خدا کاشته و نگهداری می‌شد، از مصر بیرون آمده و در خاک خوب قرار داده شده بود، اما بارها و بارها میوه‌های وحشی یا تلخ و ناامیدکننده‌ای تولید می‌کرد. پیامبران بر تاکی که نتوانسته بود بارور شود، غمگین بودند. وقتی عیسی خود را تاک حقیقی می‌نامد، او خود را از آن تاریخ ناموفق جدا می‌کند و ادعا می‌کند که او تاکی است که اسرائیل باید باشد، ریشه وفاداری که میوه واقعی در نهایت از آن می‌ریزد. پشت این تصویر، خدایی ایستاده است که مردم خود را کاشته و نگه داشته است، خدایی که نام خود را من هستم آشکار کرده است. عیسی تمام این داستان را به عهده می‌گیرد و زندگی مردم خدا را در خود ریشه‌دار می‌کند.