The fruit of the Spirit

صبر

صبر، صبر با مردم است، فیوز بلندی که محبت را از شکست بازمی‌دارد. این واژه قدیمی به وضوح می‌گوید: تمایل به تحمل طولانی، تحمل خطاها و تأخیرها و تحریکات بدون اینکه به خشم بیفتید. این به معنای تظاهر به اینکه هیچ چیزی اشتباه نیست، نیست. این به معنای ماندن مهربان و ثابت در حالی است که اشتباه در حال حل شدن است، همان‌طور که خدا با ما صبور بوده است.

“But the fruit of the Spirit is love, joy, peace, longsuffering, gentleness, goodness, faith,”Galatians 5:22

What it is

صبر، واژه‌ای از کینگ جیمز، دقیقاً به معنای آنچه به نظر می‌رسد است: طولانی رنج کشیدن، بر روی یک دوره زمان و تحریک صبر کردن. جایی که دنیا بر روی فیوز کوتاه کار می‌کند، این میوه آن را طولانی می‌کند. این بازدارندگی است که خشم را زمانی که کسی به شما آسیب می‌زند یا شما را آزار می‌دهد یا دوباره شکست می‌خورد، نگه می‌دارد، نه به این دلیل که متوجه نمی‌شوید، بلکه به این دلیل که انتخاب می‌کنید که تحمل کنید نه اینکه تلافی کنید. این صبر عمدتاً به مردم نسبت داده می‌شود نه شرایط، کندی به خشم که کتاب مقدس در خود خدا ستایش می‌کند. صبر با فرد دشوار، تأخیر خسته‌کننده، و تخلف‌های مکرر را تحمل می‌کند و درب رابطه را باز نگه می‌دارد. این ضعف یا انفعال نیست؛ بلکه به شدت زیادی نیاز دارد تا تحریک را جذب کند و با لطف پاسخ دهد، امیدوار و منتظر تغییر دیگری.

How it grows

شما نمی‌توانید صبر را با فشردن فک و شمارش تا ده برای همیشه به دست آورید. این زمانی رشد می‌کند که عمیقاً از اینکه خدا چقدر با شما صبور بوده است، بنوشید، همان خطاهای مشابه را بدون خستگی رحمتش ببخشید. به یاد آوردن لیست طولانی خطاهای بخشیده شده خود، شما را نسبت به خطاهای دیگران نرم می‌کند. روح همچنین آن را از طریق افرادی که صبر شما را آزمایش می‌کنند، رشد می‌دهد؛ آنها موانع میوه نیستند بلکه خاکی هستند که در آن رشد می‌کند. هر بار که ناامیدی خود را به خدا می‌آورید به جای اینکه آن را بیان کنید، او قلب را ثابت می‌کند و فیوز را طولانی‌تر می‌کند. صبر با اراده به دست نمی‌آید. این با ماندن، با نگاه کردن مکرر به خدایی که به خشم کند و در رحمت غنی است، رشد می‌کند.