خانه › آیات کتابمقدس دربارهٔ امید
آیاتی دربارهٔ امید
آیات کتابمقدس دربارهٔ امید
امید مسیحی یک آرزوی مبهم نیست؛ اطمینانی استوار به خدایی است که امین است. این آیات آنگاه که دل سست میشود، امید را دوباره برمیافروزند.
بهطور خلاصه
کتابمقدس از امیدی مطمئن سخن میگوید که در خدا لنگر انداخته است، نه در شرایط. آیاتی چون ارمیا ۲۹:۱۱، رومیان ۱۵:۱۳ و مراثی ۳:۲۲-۲۳ به ما یادآوری میکنند که رحمتهای خدا هر بامداد تازه است و امانت او هرکه را به او امید بندد نگاه میدارد.
“زیرا خداوند میگوید: فکرهایی را که برای شما دارم میدانم که فکرهای سلامتی میباشد ونه بدی تا شما را در آخرت امید بخشم.”
ارمیا 29:11 · ترجمه قدیم (مالکیت عمومی)
“الان خدای امید، شما را از کمال خوشی وسلامتی در ایمان پر سازد تا به قوت روحالقدس در امید افزوده گردید.”
رومیان 15:13 · ترجمه قدیم (مالکیت عمومی)
“از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بیزوال است. آنها هر صبح تازه میشود و امانت تو بسیاراست.”
مراثی 3:22-23 · ترجمه قدیم (مالکیت عمومی)
“اما آنانی که منتظر خداوند میباشند قوت تازه خواهند یافت و مثل عقاب پرواز خواهند کرد. خواهند دوید و خسته نخواهند شد. خواهندخرامید و درمانده نخواهند گردید.”
اشعیا 40:31 · ترجمه قدیم (مالکیت عمومی)
وقتی امید دشوار میشود
اگر امید تو نازک و فرسوده شده است، تنها نیستی. آن خستگی را همانگونه که هست نزد خدا بیاور. امانت او به استواری امید تو وابسته نیست.