A metaphor of Jesus

درخت تاک

در شب قبل از مرگش، عیسی به یک گیاه آشنا اشاره می‌کند و می‌گوید او درخت تاک حقیقی است، پدرش باغبان است و پیروانش شاخه‌ها هستند. کل تصویر بر یک کلمه می‌چرخد: ماندن. اگر شاخه‌ای از درخت تاک جدا شود، هیچ چیزی ندارد و بنابراین، او می‌گوید، بدون او نمی‌توانید هیچ کاری انجام دهید.

“I am the vine, ye are the branches: He that abideth in me, and I in him, the same bringeth forth much fruit: for without me ye can do nothing.”John 15:5

The real thing behind it

یک درخت تاک به حال خود رها نمی‌شد. یک باغبان سخت کار می‌کرد، زیرا درخت تاکی که به حال خود رها شود به برگ و چوب می‌رسد و میوه کمی می‌دهد. در فصل بارانی او چوب‌های مرده‌ای را که می‌توانست بیماری را منتقل کند قطع می‌کرد. وقتی گیاه رشد می‌کرد، او حتی شاخه‌های زنده را نیز هرس می‌کرد و رشد سالم را کوتاه می‌کرد تا قدرت به میوه‌ها برود نه به برگ‌ها. شاخه‌های بارور اغلب بالا برده می‌شدند و به یک داربست یا دیوار بسته می‌شدند، دور از زمین که فاسد نشوند. هر چیزی که شاخه تولید می‌کرد از تنه می‌آمد، شیره‌ای که از ریشه بالا می‌رفت، بنابراین شاخه‌ای که قطع می‌شد برای هیچ چیزی جز آتش بی‌ارزش بود. میوه خوب نتیجه سال‌ها کار بود و هرس باغبان نه بی‌رحمی بلکه مراقبتی بود که به یک برداشت هدفمند بود.

What Jesus means by it

عیسی ارتباط را خود نقطه اصلی می‌سازد. یک شاخه با تلاش بیشتر در انزوا میوه نمی‌دهد. آن فقط با ماندن به درخت تاک و اجازه دادن به زندگی گیاه که از آن عبور کند میوه می‌دهد. ماندن در او به معنای باقی ماندن در آن اتحادی زنده است، کشیدن هر چیزی از او به جای منابع خودتان. او صادق است که این شامل چاقو می‌شود. پدر حتی شاخه‌های بارور را هرس می‌کند، آنچه را که سالم است کوتاه می‌کند تا میوه بیشتری بیاید و شاخه‌ای که هیچ چیزی نمی‌دهد را برمی‌دارد. میوه در اینجا دستاوردی نیست که شما تولید کنید بلکه زندگی است که او از طریق شما تولید می‌کند. جدا از او، شاخه ضعیف نیست. مرده است.