A metaphor of Jesus

شبانی

عیسی خود را شبان نیکو می‌نامد و واژه نیکو بار معنایی دارد، به معنای واقعی و حقیقی در مقابل مزدور. او مراقبت خود را با یک عمل بالاتر از همه چیز متمایز می‌کند: شبان نیکو جان خود را برای گوسفندان می‌دهد. این ادعایی درباره مالکیت، عشق و مرگ است.

“I am the good shepherd: the good shepherd giveth his life for the sheep.”John 10:11

The real thing behind it

یک شبان یهودی با گله‌اش زندگی می‌کرد نه اینکه آنها را از پشت براند. او جلو می‌رفت و گوسفندان صدای او را دنبال می‌کردند، صدایی که از هر صدای دیگر می‌شناختند. او آنها را در سپیده‌دم به چراگاه‌های باریک می‌برد، در سرزمین خشک آب پیدا می‌کرد و در شب آنها را به یک آغل برمی‌گرداند، یک محوطه سنگی که او اغلب خود را بر روی ورودی آن می‌خواباند. کار خطرناک بود. گرگ‌ها می‌آمدند و شیرها و خرس‌ها در نسل‌های قبلی آمده بودند و یک دزد برای دزدی می‌کشت. یک مرد استخدامی می‌توانست وقتی گرگ ظاهر می‌شد فرار کند، زیرا گوسفندها مال او نبودند. یک شبان واقعی بین گله و تهدید می‌ایستاد و بدن خود را برای ایمنی آنها به خطر می‌انداخت. چوب و عصا ابزارهای دفاع و نجات بودند، نه تزئین.

What Jesus means by it

عیسی خط را بین شبانی که مالک است و مزدوری که فقط پرداخت می‌شود ترسیم می‌کند. مزدور فرار می‌کند زیرا جان خود برایش مهم‌تر از گله است، اما عیسی می‌ماند. او گوسفندان خود را به نام می‌شناسد، نه به عنوان یک گله بلکه به عنوان افراد، و آنها صدای او را در میان بسیاری از صداهایی که صدا می‌زنند می‌شناسند. او می‌خواهد بگوید که مراقبت او شخصی، پرهزینه و قابل اعتماد است، دقیقاً در جایی که خطر می‌آید. او از ایمنی رهبری نمی‌کند و دستور نمی‌دهد. او به جلو می‌رود و به خطر می‌رود. وقتی گرگ ظاهر می‌شود، معیار یک شبان مشخص می‌شود و معیار او این است که فرار نخواهد کرد. او به عمد جان خود را می‌گذارد، هیچ‌کس آن را از او نمی‌گیرد.